Spacer 4 HOME  :: Nieuws  :: Onze Droom  :: Over Heleen en Rolf  :: Over wijn  ::  
Nieuws
  Hebben we dit zomaar afgelopen zondagmiddag bedacht? Nee… Laatste Nieuws  
 

We speelden al heel lang met de gedachte om naar het buitenland te verhuizen om daar te werken, vooral vanwege het avontuur van het wonen en werken in een ander land. Om verschillende redenen was het er echter niet van gekomen. In 2004 woonden we in een mooi huis met tuin in Bussum met twee fantastische banen. Twee “gesprekken” kwamen dat jaar, bij toeval samen. Het eerste gesprek hadden we samen over het vormen van een gezin met kinderen en hoe we dat zouden kunnen combineren met ons werk. Het tweede gesprek had Rolf in eerste instantie met studiegenoten van het In de Wind programma van Sioo, waar allerlei “trage vragen” aan de orde kwamen. Vragen als: “wie ben ik”, “wat kan ik” en “wat wil ik”. Deze gesprekken werden thuis voortgezet. Na onze huwelijksreis in Canada ontstond het idee van een wijnboerderij in Canada als antwoord op veel van deze vragen.
Je droomt dan wat weg, maar ’s ochtends wordt je wakker en ga je weer aan het werk. Toch bleef het beeld terug komen. Een studiegenoot van Sioo attendeerde ons op een boek van Robert Coppenhagen: “Altijd al iets van plan? – doe het dan!” Aan de hand van dit boek hebben we vanaf maart 2005 vrijwel elke dinsdagavond gewerkt aan ons plan. Dit onderzoek moest leiden tot Het Besluit: blijft de droom een droom, is de droom iets voor later of gaan we de droom nu realiseren. In juli 2005 zij we hiervoor een langweekend naar de Pfalz in Duitsland gegaan. Daar hebben we in een hotel en al wandelende door de natuur ons Besluit genomen. We gaan ervoor!

De vakantie die volgde in september werd een zoektocht naar een geschikte locatie voor onze wijnboerderij in Okanagan Valley, British Columbia, Canada: een geschikte plek om ons plan uit te voeren. We spraken met makelaars, banken, wijnboeren en Nederlandse immigranten. Met de daar opgedane informatie stelden we een ‘businessplan’ op en besloten we dat voor ons Canada echt op de eerste plaats staat. We moesten ‘alleen nog even’ onze immigratie regelen.

Direct na deze vakantie hebben we alle benodigde papieren verzameld, laten vertalen of officieel laten dupliceren, een Engelse test ondergaan, etc., waarna we in februari 2006 alles in een envelop konden stoppen en versturen naar de Canadese ambassade in Berlijn. Vervolgens begon het Grote Wachten… Bijna direct werden we afgeleid door de eerste aankondiging van onze eerste kind en  op 5 september 2006 is onze prachtige dochter Josine geboren.

Nadat we in de zomer van 2007 een beetje begonnen te wennen aan het ouderschap, begonnen we het wachten op ‘Berlijn’ een beetje beu te worden. Het frustrerende van de Canadese immigratieprocedure is dat je, op basis van een puntensysteem, wel kunt nagaan dat je (hoogstwaarschijnlijk) een verblijfsvergunning zult krijgen, alleen is er vrijwel geen mogelijkheid om na te gaan wanneer je die krijgt. Op dat moment besloten we dat het tijd werd om (opnieuw) het heft in eigen hand te nemen en dat we NU wilden beginnen met de uitvoering van ons plan. Als Canada nog lang zou duren, zouden we dan niet elders in Europa ons geluk kunnen beproeven? Geen immigratieprocedure die je dan tegenhoudt. We besloten om ons huis in de verkoop te zetten en ons te gaan oriënteren op Oost Europa (voor ons totaal onbekend, maar wel met goedkoop onroerend goed en veel mogelijkheden) en Frankrijk (een gevestigd en ons bekend wijnland) als alternatieven voor als Canada nog lang zou duren.

Onze vakantie in september werd dus wederom een ‘werkvakantie’, waarin we in de eerste week een ‘rondje Oost Europa’ deden via Slowakije, Hongarije en Slovenië en we vervolgens doorreden naar Frankrijk, waar we in de Bergerac en Languedoc ons hebben georiënteerd. Van de Oost-Europese landen sprak alleen Slovenië ons echt aan vanwege de goede wijnen en de relatief westerse (Zwitsers/Oostenrijkse) uitstraling van het land. In Frankrijk beviel de Languedoc en dan met name de Corbières ons het beste qua natuur en type wijn. Dit zijn dan ook voorlopig onze alternatieven.

Op dit moment is ons huis (veel sneller dan verwacht) verkocht en wonen we per 8 december in een vakantiehuisje in Noordwolde, Friesland. Hier gaan we verder werken aan ons Plan en gaan we de tijd nemen om een definitieve bestemming te bepalen. Wij verwachten begin 2008 daadwerkelijk te vertrekken.

We houden jullie intussen op de hoogte van de vorderingen!

13 maart 2012: Mis en Bouteille au Chateau

19 juli 2011: Over groeien en bloeien

3 maart 2011: Waar blijft de lente?
Alle Nieuwsberichten
 
  Bussum, 20 december 2007    

© 2012 Rolf de Bruin en Heleen Pannekoek