Spacer 4 HOME  :: Nieuws  :: Onze Droom  :: Over Heleen en Rolf  :: Over wijn  ::  
Nieuws
  Een week waarin dromen werkelijkheid zijn geworden! Laatste Nieuws  
 

Het is bijna alsof ons bezoek uit Nederland telkens wat meeneemt. De moeder van Heleen kwam en de dag daarna (15 oktober) werd Thomas geboren. De ouders van Rolf kwamen en de week daarna (15 – 19 december) stond bol van belangrijke resultaten rondom ons wijnavontuur. De belangrijkste headlines:

  • We hebben land gekocht voor een wijngaard in Lillooet
  • Heleen begint met opleiding wijnbouw
  • Rolf heeft een baan gevonden
  • We hebben een goed team van adviseurs gevonden
  • De gemeenteraad van Lillooet heeft haar steun uitgesproken voor ons plan

We zijn echt superblij! In een week zijn er zoveel belangrijke besluiten genomen dat ons leven nu direct een ander karakter heeft. We zijn al heel lang aan het zoeken, aan het plannen, aan het filosoferen, aan het dromen en aan het praten over. Nu eens hebben we een richting, een focus en een doel gekregen. Het heeft een enorme versnelling teweeg gebracht. Ineens moeten er allerlei zaken geregeld worden, die dan ook in mum van tijd worden gedaan. Een geweldig gevoel.

We zullen in deze nieuwsbrief onze recente resultaten en waar we nu mee bezig zijn beschreven.

13 maart 2012: Mis en Bouteille au Chateau

19 juli 2011: Over groeien en bloeien

3 maart 2011: Waar blijft de lente?
Alle Nieuwsberichten
Zicht over het zuidelijke veld richting Cayoose Creek
 
  Land gekocht in Lillooet voor wijngaard    
 

Zoals we in de vorige nieuwsbrief (d.d. 30 september) hebben beschreven zijn we afgelopen weken bezig geweest met een haalbaarheidsstudie voor een stuk land in Lillooet. Uit deze haalbaarheidsstudie bleek dat het perceel geschikt is om druiven te telen en een commercieel aantrekkelijke propositie verschaft. De financiële haalbaarheid viel echter tegen door de hoge vraagprijs. We zijn daarom naar Lillooet gegaan om te onderhandelen met de huidige eigenaar.

 

Plattegrond van ons land

Meer over ons land
Het land ligt tussen de weg (Highway 99) en de Fraser River en heeft een oppervlak van ongeveer 65 acres (26 hectare). Er zijn twee grote velden waar nu een mix van gras en alfalfa groeit. De twee velden zijn 16 acres (6,5 ha) en 21 acres (8,5 ha) groot. Daarnaast zijn er enkele kleinere veldjes, waar paarden grazen en een groot stuk land dat steil afloopt naar rivier en oploopt naar de weg. Er staan diverse gebouwen op, waaronder een hooischuur, een klein huis en diverse garages en schuren. Het water voor irrigatie komt uit twee waterputten dicht bij de Fraser River, zodat we voldoende water hebben voor de wijngaard.
Zicht vanaf de zijkant van het noord veld richting het zuiden.

Tijdens onze voorbereiding op het gesprek met de eigenaar kwam de discussie naar boven hoe we zouden reageren als we tijdens de onderhandeling bij de vraag zouden komen van: “Do we have a deal?”. Daarbij is niet alleen een goede prijs van belang, maar ook de meer wezenlijke vraag of echt dit stuk land wil hebben, en dit het plan is wat bij je past, en dit het dorp is waar je de komende twintig jaar wilt wonen, etc. Over die vraag hebben we goed nagedacht en die is positief beantwoord: mits we een goede prijs zouden kunnen overeenkomen hadden we een GO beslissing. Vervolgens hebben we onze verwachting wat getemperd dat het waarschijnlijk niet zo’n vaart zou lopen met de onderhandeling.

En dan toch verloopt het gesprek op bijna klassieke wijze. Eerst bijna 30 minuten over koetje en kalfjes, dan 10 minuten zakelijk en vervolgens weer 20 minuten over alles behalve de deal. We hebben heel kort de conclusies van de haalbaarheidsstudie samengevat, stilgestaan bij de financiële uitdagingen en onze kanttekeningen gezet bij de vraagprijs. Vervolgens vroeg de eigenaar aan ons wat we dan in gedachten hebben. Sprakeloos waren we toen ze ons bod direct accepteerde. We zaten de rest van het gesprek met rode oortjes en rode wangen. Na afloop, buiten, uit het zicht hebben we een vreugdedansje gemaakt, YES! Ongelofelijk, onwerkelijk, onbeschrijfelijk.

De volgende dag hebben we met de ouders van Rolf over het land heen gereden om te kijken naar ons toekomstige bezit. Heel erg super. We zijn nu druk bezig met advocaten om een (voorlopig) koopcontract op te stellen. Met de eigenaar moeten nog enkele kleinere aspecten worden overeengekomen en uiteraard moet er nog aan enkele (ontbindende) voorwaarden voldaan worden. Niet alleen onze financiering, maar bijvoorbeeld ook een nader bodemonderzoek zal worden gedaan om vervuiling uit te sluiten. De overdracht is rond 1 maart, zodat we daarna snel aan de slag kunnen met het planten van onze eerste wijngaard!

  Heleen begint met opleiding wijnbouw Heleen gaat terug naar school.  
 

Vanaf 12 januari gaat Heleen een viticulture (wijnbouw) opleiding volgen aan het Okanagan College in Penticton. Deze fulltime opleiding duurt 12 weken. Hierin komt uitgebreid aan de orde hoe druiven groeien, dagelijkse werkzaamheden in wijngaard, ziektes, financiële afwegingen, het bedienen van machines en werktuigen, enz. en een week practicum. Alle belangrijke aspecten eigenlijk die nodig zijn om straks zelf aan de slag te gaan in onze wijngaard. "Ik heb er enorm veel zin in!"

 
  Rolf heeft een baan gevonden  

De ochtend na de aankoop van ons land, had Rolf een sollicitatiegesprek in Mount Currie. Mt Currie ligt ongeveer 1,5 uur rijden vanaf Lillooet richting Whistler en Vancouver. Het gesprek verliep erg plezierig en aan het einde van de dag werd er gebeld met de mededeling dat ze een aanbod wilden doen. Na enig onderhandelen over het salaris en de startdatum heeft Rolf deze week zijn contract getekend.

 

Rolf gaat aan de slag als Financial Controller bij de Mt Currie Indian Band. Even wat anders dan de multinational corporate clients van Capgemini. De organisatie biedt voldoende zakelijke en culturele uitdagingen. Een Indian Band is een dorp of gemeenschap van Indianen (men spreek hier van Natives of leden van de First Nations). In Mt Currie wonen ongeveer 1800 mensen. Binnen de gemeenschap worden alle (economische, zorg, onderwijs, etc.) activiteiten georganiseerd door de Chief and Council (vergelijkbaar met gekozen burgemeester en gemeenteraad). Alle bedrijven eigendom zijn van de gemeenschap. Het lijkt bijna een communistisch systeem, zonder individuele eigendomsrechten, al bestaat er wel een democratisch bestuur. Een democratie waar alle bedrijven volledig genationaliseerd zijn. We begrijpen dat het in Nederland nu ook die kant op gaat ;-).

Rolf wordt verantwoordelijk voor de financiële administratie van een grote diversiteit van activiteiten. De Indian Band heeft een heuse CFO. Op dit moment wordt deze rol ingevuld door iemand die dit op contract basis drie dagen in de week doet. Hij is voornemens om snel terug te treden, zodat Rolf naar de rol toe groeit.

Doorgaans is de indruk van de First Nations niet al te positief, mede vanuit de observatie dat “wij” in het “westen” veel meer hebben bereikt in de millennia tot 1800 na Christus toen de eerste contacten ontstonden tussen de West Canadese Indianen en de kolonisten uit Europa. Tijdens zijn sollicitatiegesprek is Rolf echter onder de indruk geraakt van de mensen die hier werken. De Chief staat bekend als progressief en heeft substantiële economische ambities geformuleerd. Belangrijke economische ontwikkelingen zijn gerealiseerd bij de voorbereiding van de Olympische Spelen in Whistler. Op dit moment wordt er een team gevormd om een tweede versnelling te realiseren in de economische groei. Rolfs baas, de gemeentesecretaris, is twee jaar geleden hier begonnen na een carrière als bid-manager voor een IT-solutions provider in de UK (waar hij regelmatig met Capgemini moest strijden voor het contract). De HR-manager was eindelijk weer iemand die hem vragen wist te stellen waar hij over na moest denken.

"Het lijkt me een enorme uitdaging om voor deze organisatie als controller te werken. Vanuit mijn sterke rationele overtuiging, streef ik om besluitvormingsprocessen te verbeteren door de juiste financiële en niet-financiële informatie te verschaffen. Ik begrijp echter dat Natives ook kijken naar hun geschiedenis, hun tradities en hun cultuur bij besluitvorming. Ik zie het als een zeer boeiend project. Ik start 1 februari in Mt. Currie en blijf daar werken totdat we uit ons eigen bedrijf voldoende inkomsten genereren."

 
 
 

We hebben een goed team van adviseurs gevonden

   
 

De dag voordat we naar Lillooet gingen hebben we kennisgemaakt met een ervaren wijnondernemer (we hebben afgesproken zijn naam niet te publiceren: laten we hem Gijs noemen). Gijs heeft tijdens de afgelopen 40 jaar verschillende wijnbedrijven in de Okanagan opgebouwd (en verkocht). Zowel onze bankier als twee adviseurs (John Vielvoye die de geschiktheid van het stuk land in Lillooet voor wijnbouw heeft geanalyseerd en Dick Cleave die ditzelfde eerder heeft gedaan voor enkele locaties in de Okanagan) hadden geadviseerd om eens kennis te maken met Gijs omdat hij een bijzondere belangstelling heeft voor Lillooet. Het gesprek verliep erg goed, met enkele bevestigingen van zaken die we al wisten, belangwekkende nieuwe feiten en een belangrijke indicatie dat de wijze van samenwerking goed bij ons past. Gijs is ooit begonnen in de verkoop en heeft in de afgelopen 40 jaar in de wijnindustrie heel veel nuttige contacten opgebouwd. Na zijn pensionering heeft hij besloten heeft om (startende) ondernemers in de wijnindustrie te helpen, met name door mensen samen te brengen. Nadat we het land hadden gekocht, hebben we besloten, gelet op ons ambitieniveau, de risico’s van het starten in een nieuw wijngebied en de reputatie van Gijs, om deze adviseur te betrekken bij de verdere uitwerking en realisatie van ons plan.

Met Gijs en Dick (die vaker samenwerken) zijn we inmiddels weer terug geweest in Lillooet om het perceel te beoordelen. Dit mede met het oog op een strategiesessie op 5 januari, waarin we ons zullen richten op ons merk en het imago van dat merk. We gaan bepalen welke wijnen we willen en kunnen maken op deze locatie en hoe we ze gaan verkopen. Ook zullen we bespreken op welke wijze we eerder inkomsten kunnen genereren uit ons bedrijf dan 2012. Een advies dat Gijs ons gaf tijdens ons kennismakingsgesprek was in de geest van: “de eerste machine die je koopt is een kassa en je koopt verder niets totdat deze machine werkt.” Dat vinden we heel goed advies en we kijken dus nu op welke wijze we wellicht (bulk-) wijn kunnen inkopen, om die al deze zomer te kunnen verkopen. We moeten dan wel een winery licentie hebben die we kunnen verkrijgen als we niet alleen een wijngaard hebben, maar ook een winery met een capaciteit van 6.000 flessen. We gaan dan waarschijnlijk in de herfst druiven kopen zodat we deze capaciteit ook benutten. Zo gaan we van ingekochte wijn, naar eigen wijn van ingekochte druiven, naar uiteindelijk eigen wijn van eigen druiven.

 
 

Gemeentebestuur spreekt steun uit voor ons plan

Uitzicht naar het noorden over het weggetje tussen het noordveld en de rivier

Ons land ligt op een plateau boven de rivier. We zijn ook gelukkig eigenaar van het ravijn richting de rivier.

 
 

We hebben met een ambtenaar, belast met economische ontwikkeling in Lillooet, gesproken over het bestemmingsplan op ons stuk land. Het bestemmingsplan laat een wijngaard, een huis en een winery toe. Een hotel en restaurant past op dit moment niet in de twee bestemmingsplannen (op gemeentelijk en provinciaal niveau). We hebben daarom een brief gestuurd aan de Gemeenteraad. In de brief hebben we gevraagd naar de steun van de raad, om het gemeentelijk bestemmingsplan te wijzigen en te helpen bij de gesprekken op provinciaal niveau. Met een net nieuw gekozen burgemeester en gemeenteraad hadden geen idee hoe ons plan zou worden ontvangen. Gelukkig was men zeer enthousiast. De raad ziet dat onze onderneming een belangrijke uitstraling kan hebben op de toeristische industrie in Lillooet. De raad heeft het departement gevraagd om alles te doen om de bestemmingsplannen in orde te maken. Dit is een belangrijk groen licht voor de volle breedte van ons plan.

 
 

En nu aan de slag

 
  Zodra we op 5 januari hebben bepaald welke wijnen we gaan maken, gaan we een bestelling doen van druivenplanten, afspraken maken over het aanleggen van een irrigatiesysteem en de aanleg van de wijngaard, etc. We praten nu onafgebroken over welke onderstokken we willen, hoe hoog het hek moet zijn om de herten buiten te houden, etc. Het is geweldig om nu met zulke concrete dingen bezig te zijn. We willen dit voorjaar planten, en dat is, gezien de korte termijn, een uitdaging om te realiseren.  

 

We hebben ook een eigen bedrijf (VOF) opgericht: Rolf & Heleen Holdings. Binnenkort komt er een heuse BV, omdat we de mogelijkheid willen hebben om eigen vermogen aan te trekken van derden. Dan is een BV waar je aandelen uit kan geven makkelijker dan een VOF. We hebben een middagje besteed om een zakelijke bank rekening te openen. Bij Heleen steeg de verbazing met de minuut over de wijze waarop dit verliep (hoezo 'Customer Due Diligence'?). Het bankwezen loopt hier nog behoorlijk achter: de financiële crisis die de wereld beheerst momenteel krijgen we hier vast pas over een jaar of 25…

Onze eerste bedrijfsauto is net voor het einde van het jaar gekocht. Gezien de aanstaande logistieke uitdaging was een tweede auto nodig en vanaf april is het ook wel handig om een bedrijfsauto te hebben. We hebben een enorme Ford F-150 Pick-up truck gekocht (V8 5,4L met 300pk). Passen twee volwassen en vier dwergen in. Plus een laadbakje waar nog veel meer dwergen in kunnen of allerlei spullen die we nodig hebben op de boerderij.

 
 

De logistieke uitdaging voor komende maanden

 
 

Het gaat dus heel goed. Een prachtig stuk land, een baan en een opleiding. Ook nog twee kids. En wat afstanden om te overbruggen. Het wordt van begin februari tot begin april een grote logistieke operatie. Zodra de opleiding van Heleen afgelopen is, gaan we verhuizen naar Lillooet. Tot die tijd wordt het veel heen en weer rijden tijdens het weekend. Van waar we nu wonen in Kelowna naar Mt Currie is ongeveer 6 uur rijden, dus Rolf zal gedurende de week in een hotel slapen nabij Mt Currie. In het weekend (met om de week een lang weekend) gaat hij terug naar Kelowna. Josine gaat drie dagen naar de crèche; er wordt nog gezocht naar twee dagen opvang. Thomas gaat vijf dagen naar een andere crèche. Heleen moet dus ’s ochtends en ’s middags twee kinderen hier in de buurt afdroppen, vervolgens een uur rijden naar Penticton en 's middags vice versa. ’s Avonds in haar eentje koken voor twee kinderen, etc. Het zal behoorlijk aanpoten zijn, maar we verkiezen dit boven nog langer op onze handen te zitten. Gelukkig komen de vader en moeder van Heleen in februari en maart een paar weken over om ons te helpen en om gezellig met de (klein)kinderen samen te zijn.

Verder vooruit kijkend zijn we aan het nadenken hoe het straks moet in Lillooet. Rolf zal niet elke dag heen en weer rijden naar Mt Currie, dus blijft enkele nachten daar in de buurt slapen. Overdag zal Heleen heel wat werk moeten verzetten bij het aanplanten en onderhouden van het eerste deel van de wijngaard. Naar opvang van de kinderen wordt in Lilloet nog gezocht, wellicht dat een au pair een uitkomst biedt.

Ons staat in elk geval een drukke en spannende tijd te wachten. We wensen jullie allen voor het nieuwe jaar veel gezondheid, plezier en geluk!

Het wordt een hele klus om de zorg voor onze kindjes goed te organiseren.  
  Kelowna, 29 december 2008    

© 2012 Rolf de Bruin en Heleen Pannekoek