Spacer 4 HOME  :: Nieuws  :: Onze Droom  :: Over Heleen en Rolf  :: Over wijn  ::  
Nieuwsbrief 7 november 2009
  GRAND OPENING    
  Wow, er is een hoop gebeurd sinds onze laatste nieuwsbrief:
  • We hebben een van onze schuren verbouwd tot winery.
  • We hebben ongeveer 4.500 flessen wijn gekocht.
  • Op 10 oktober j.l. hadden we onze opening en zijn we begonnen met onze wijnverkoop.
  • We zijn bezig om 3.000 liter Chardonnay en 800 liter Riesling te maken.
  • Onze wijn is binnenkort te proeven in het eerste restaurant.
  • We hebben dit jaar ongeveer 250 gram druiven geoogst.
  • Half juli vierden we ons 1 jarig verblijf in Canada, Thomas loopt en Josine spreekt twee talen.

Heel eerlijk, we zijn best trots op wat we allemaal bereikt hebben sinds 1 mei toen we met de verhuisauto in Lillooet aankwamen.

Trotse familie bij het nieuwe bord aan het einde van de oprit

 
  We hebben een van onze schuren verbouwd tot winery  
 

Nadat we half juni een beetje bekomen waren van het planten van de wijngaard, zijn we begonnen met het verbouwen van enkele schuren voor de wijnproductie en verkoop. Een dubbele garage (we hebben er twee) hebben we geïsoleerd en dichtgetimmerd, voorzien van verwarming en koeling zodat we daar flessen wijn kunnen opslaan. Een andere grote schuur hebben we grondig aangepakt. Een nieuwe betonnen vloer, een muurtje, stromend koud en warm water, koeling en verwarming waren de belangrijkste aanpassingen. Ook moesten we allerlei zaken als rookmelders, een naar buiten draaiende deur met panieksluiting, een verlicht “uitgang” bordje boven de deur,  etc. regelen. Heel officieel hebben we ook een toilet nodig, maar omdat we hiervoor een aparte riolering (septic systeem, de gemeenteriolering bereikt ons niet) moeten aanleggen met zuiveringsinstallatie, stellen we dat uit tot volgend jaar.

 
  Onze prachtige Schneider pomp! Pompen kosten nauwelijks tijd, het schoonmaken van de slangen en RVS daarna kost bakken met tijd. De wijnmakers in actie, gist aanmaken voor de Chardonnay  
 

De winery bevat rechts het gedeelte waar we wijn maken en links het proeflokaal waar we de wijn verkopen.  Voor het maken van wijn hebben we een aanrecht gemaakt waar we onze laboratorium metingen kunnen doen, gereedschap kunnen afspoelen en chemicaliën kunnen aanmaken. Voor het maken van wijn hebben we drie 3.000 liter tanks gekocht. Van plastic omdat roestvrij staal nog te duur is (10x zo duur). Komt volgend jaar. Ook moesten we een pomp, een filter en slangen kopen om de wijn te kunnen verplaatsen.

In het proeflokaal hebben we een bar gemaakt (een mooi keukenblok van Ikea, gelukkig ook aanwezig in Canada!). Verder een aanrecht met nog meer kasten en een professionele afwasmachine (25 glazen wassen in 83 seconden!). We hebben een mooie koelkast met glazen deur gekocht voor het koelen van de wijn om te proeven en om gekoeld te verkopen.

Het heeft veel weekeinden gekost om alles voor elkaar te krijgen. Gelukkig hebben we veel hulp gehad van Nederlanders uit Nederland (Frank de Bruin), Nederlanders uit Canada (Ab en Linda) en Canadezen uit Canada (Doug). Niet alleen het ‘klusgedeelte’, maar ook de nodige bureaucratische hordes moesten genomen worden. Eind september hadden we de grote inspectie van de instantie die de vergunning voor het maken en verkopen van wijn uitgeeft. Gelukkig was alles in orde en kregen we begin oktober het felbegeerde papiertje dat er voor moet gaan zorgen dat er nu eindelijk ook geld binnen gaat komen.

 
  We hebben ongeveer 4.500 flessen wijn gekocht Onze 2009 portfolio: pracht wijnen  
 

Mede op aanraden van onze consultant hebben we nu al flessen wijn ingekocht. Zo kunnen we nu al inkomsten genereren en hoeven we niet 3 jaar te wachten op onze eigen druiven. De markt op met wijn uit de Okanagan. Prachtig idee, maar het was nog best lastig om goede wijn te vinden. We hebben uiteindelijk vier wijnen gevonden van twee wineries in de Okanagan: een droge Riesling (2007, wit), een Pinot Noir Rosé (2007), een Select Late Harvest Pinot Blanc (2004, zoet wit) en een rode Meritage (2007). De laatste is een speciale blend van Merlot, Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc die wij hebben samengesteld. We hebben hem laatst naast een wijn van een befaamde wijnhuis in de Okanagan geproefd en er waren maar marginale verschillen te proeven en ruiken. We hebben geluk gehad deze prachtige wijnen te vinden, ze zijn erg dichtbij de stijl die we straks zelf willen produceren. Fruitig, elegant, karaktervol en toegankelijk.

 
 

Voor deze wijnen hebben we een etiket laten ontwerpen en daarmee ook een belangrijk deel van onze huisstijl. Een ontwerpster van Nederlandse komaf heeft ons hierbij geholpen en zo kwam Oranje boven. De paarden (‘pack train’) symboliseren onze reis en de pioniersgeest die leefde onder de goudzoekers in Lillooet in 1850-1870. De mat gouden capsule op de fles verwijst ook terug naar de gouden era van Lillooet.

Ook hier is het, ondanks uitgebreide bureaucratische hindernissen, gelukt om onze wijnen goedgekeurd en geregistreerd te krijgen. En dan nu: verkopen!

 
  Grand Opening op 10 oktober  
 

De officiele opening: De speech is representatief voor ons avontuur: eingelijk hadden we een week geleden eraan moeten werken, maar door tijd gebrek improviseren we ter plekke.

Met hakken over de sloot en nog veel nachtwerk waren we klaar voor onze Grote Opening. We hebben een advertentie van een halve pagina in de lokale krant gezet. Diverse vrienden hebben vervolgens op eigen initiatief de advertentie gekopieerd en overal opgehangen. Heleens ouders waren gelukkig hier om mee te helpen. We hadden geen idee of er iemand zou komen opdagen en zo ja hoeveel, we hadden ons vooralsnog alleen gefocust op het locale publiek. Na een wat langzame start vanaf 10 uur liep het na het middaguur storm. De opkomst overtrof onze verwachting en onze capaciteit. De pinautomaat lag na een tijdje plat, oververmoeid. Het schenken van de proefglazen had na verloop van tijd meer een karakter van een borrel op een studentenvereniging.

 
 

We hadden drie rondleidingen in de wijngaard gepland. Om 11 uur waren er twee mensen die meegingen, om 1 uur  25 twintig en om 3 uur 46! We schatten dat er ongeveer 300 mensen zijn geweest op onze openingsdag. Dit is ongeveer 20% van de bevolking van het hele dorp! En we hadden een prachtige omzet, want er werd niet alleen geproefd. De dagen daarna hebben we nog veel mensen langs gehad die graag nog even verder wilde komen kijken omdat het zo druk was tijdens de opening.

Onze wijnwinkel is nu geopend elke dag van 10-4 behalve maandag en dinsdag. We moeten even wennen aan de verplichtingen van het hebben van een winkel: in het weekend kan je niet even met z’n allen weg. Zelfs in je eentje even boodschappen doen is lastig, omdat de ander dan op de kinderen en de winkel moet passen. Thomas heeft nog maar weinig geduld als er gasten komen proeven. Na een week met een omzet van ruim $ 5.000 zijn we heel gelukkig dat er nu geld binnenkomt zodat we niet voor elke rekening geld moeten lenen bij de bank. Komende tijd moeten we nog meer borden langs de kant van de weg plaatsen zodat de toeristen die hier, vooral in de zomer, in grote hoeveelheden langsrijden, ons iets eerder in de gaten krijgen.

 
 
Onze allereerste klanten!! Wat een drukte!!
 
  We zijn bezig om 3.000 liter Chardonnay te maken  
 

Naast de wijn die we hebben gekocht hebben we ook vijf ton Chardonnay druiven gekocht in de Okanagan. Deze zijn door een bevriende winery geperst tot 3.000 liter druivensap, die we toen naar Lillooet hebben overgebracht, waarna we gist hebben toegevoegd en de fermentatie op gang kwam. In tegenstelling tot in Frankrijk kunnen we hier (nog) niet vertrouwen op natuurlijke gisten, omdat de fermentatie dan heel onvoorspelbaar kan verlopen of halverwege kan stoppen. Met de toegevoegde gist liep de temperatuur snel op. Het is een prachtig gezicht om de most te keer te zien gaan. Het borrelt, bijna alsof het kookt. We hebben enkele dagen met natte dekens en de airco op 10 graden de boel lopen koelen om de frisheid van de wijn te behouden. Bij een hoge temperatuur (boven de 20 graden), verloopt de fermentatie snel, maar verlies je een hoop frisse aroma’s. Elke twee uur met een tuinslang de dekens nat spuiten, ook midden in de nacht eruit om de boel koel te houden. Het is aanpoten en de uren slaap zijn zeer waardevol momenteel. Halverwege stokte de fermentatie, dachten we, en we hebben nog wat stappen ondernomen om die weer op gang te brengen. Uiteindelijk bleek het vooral een kwestie van onervarenheid te zijn geweest (‘weten hoe je moet meten’) en is uiteindelijk de Chardonnay helemaal droog geworden (alle suikers zijn omgezet in alcohol). De hele jonge wijn is smakelijk met veel herkenbare smaken (tropische fruit en citrusvruchten) en nog veel CO2. We gaan de komende tijd de wijn klaren, zodat deze helder wordt. Dit doen we door enige malen de wijn te laten aflopen van het bezinksel (dode gistcellen, vaste deeltjes uit de druiven, etc.), die zich onderin het vat vormt. En koelen. We willen deze Chardonnay, die veel zon heeft gezien, graag zo fris mogelijk houden en proberen dus te voorkomen dat spontaan de tweede vergisting opstart (malolactische fermentatie, hierbij worden de zuren in de wijn verzacht/verminderd). Voor eventuele andere ‘behandelingen’ hebben we recent een proeffles afgeleverd bij onze adviseur. Ergens in het komende voorjaar zal de wijn klaar zijn om te bottelen.

We hebben ook nog 800 liter riesling druivensap gekocht, waarvan we een (licht zoete) late harvest gaan maken. Daarmee hebben we onze witte wijnen voor volgende jaar zelf geproduceerd.

 
 

Onze wijn is binnenkort te proeven in het eerste restaurant

We zijn erg blij met de ontwikkeling van de wijnstokken

Onze oogst 2009: Pinot Noir en Pinot Gris

Ze zijn mooi!

Opa wordt gesloopt door de twee kleinkinderen

 
 

De wijnverkoop vanuit onze winery verloopt in de wintermaanden (buiten de Olympische periode om) naar verwachting langzaam. We zijn dan ook begonnen met het verkopen van onze wijn aan restaurants en wijnwinkels. Heleen is de boer opgegaan en hier in het dorp met een doos onder de arm bij diverse adressen binnengelopen. Een restaurant en twee drankwinkels hebben belangstelling. Een eerste bestelling is gedaan. Omdat de hele drankdistributie door de overheid wordt gereguleerd moeten we (uiteraard!) allerlei formulieren invullen om de transactie te voltooien. Ook de prijzen zijn vastgesteld. Restaurants betalen de consumenten prijs minus de BTW. Winkels krijgen 16% korting op de consumentenprijs exclusief BTW. Dit zijn voor ons gunstige voorwaarden en het is niet nodig om verder te onderhandelen over de prijs.

We willen komende weken afzakken via Pemberton richting Whistler, de stad van de Olympische Spelen 2010 (samen met Vancouver). Half november staan we op een culinair festival in Whistler, een grote happening van drie dagen, waarbij we hopen de belangstelling van locale restaurants en van consumenten te trekken. We mogen meedoen met een “Best-of-BC” programma, waar 350 mensen komen proeven. We willen daarvoor wel nog proberen om onze wijn aan een of meerdere winkels in Whistler te verkopen, zodat de mensen die onze wijn proeven ook de gelegenheid hebben om de wijn lokaal te kopen. Ook zijn we intussen druk bezig met de website voor Fort Berens zodat we ook via internet klanten kunnen overhalen om ons te komen opzoeken.

 
 

We hebben dit jaar ongeveer 250 gram druiven geoogst

 
 

O ja, we hebben ook nog de wijngaard van 20 acres waar we af en toe nog aandacht aan moeten schenken. Na eind augustus hebben we de irrigatie uitgezet en hebben we nog wat gemaaid. Veel werk in de wijngaard in die periode is door Ad verricht die samen met Ceciel en hun dochter Esther zowel op de heen als terugweg van hun rondreis door BC een paar nachten bij ons hebben gelogeerd. We vonden het echt super gezellig om enkele dagen samen op te trekken.

Met de ontwikkeling van onze wijnstokken zijn we dik tevreden. De meeste stokken zijn tussen de 1 en 1,5 meter hoog geworden en ze hebben een gelijkmatige groei. Afgelopen week, toen Heleens ouders door de wijngaard heen liep zijn ze onze eerste oogst tegen gekomen: een klein trosje van ongeveer 8 kleine druifjes aan een Pinot Noir plant. Direct geproefd, suiker gemeten (maar liefst 24 brix!), Josine proeven natuurlijk, en Thomas ook. Heerlijk waren ze. Het suikergehalte was goed – zeker omdat de wijnstokken pas in juni konden beginnen met groeien – dus we krijgen voldoende zon. Later nog drie trossen gevonden, ook in het Pinot Gris blok, leuk hoor!

We zijn nu de wijngaard klaar aan het maken voor de winter. We hebben nog een keer flink geïrrigeerd, zodat er flink wat water in de grond zit voor de winter. Met strenge vorst dringt de kou dan niet zo diep de grond in. Nu moeten de irrigatie buizen leeg geblazen worden, zodat ze niet knappen met de vorst. De tractor krijgt nog een beurt en de laatste grote klus wordt om met een ploeg de onderkant van de wijnstokken een beetje te begraven. Daarvoor hebben we nog een apparaat nodig (kost wederom veel geld dat we nog niet hebben).

 
 

Half juli: 1 jaar in Canada – Half oktober: Thomas 1 jaar

 
 

Met de familie gaan de ontwikkelingen ook heel hard. Thomas is net één jaar geworden en is kan nu goed lopen. Helemaal trots is hij dat hij eindelijk zijn zus achterna kan lopen of juist van haar weg kan rennen. Hij loopt als de Hulk met zijn armen gekromd voor zich uit. Prachtig. Thomas en Josine gaan samen naar de crèche (family daycare, oftewel maximaal 7 kindertjes bij iemand die in haar eigen huis oppast). Josine is nu 3 en spreekt evengoed Engels als Nederlands en we merken dat ze zelfs vaak Engels spreekt als ze alleen aan het spelen is. We blijven in huis gewoon Nederlands met elkaar spreken en proberen zoveel mogelijk Nederlandse boekjes te lezen met de kinderen, om die taal ook onder de knie te krijgen en houden. Het is geweldig dat onze ouders regelmatig langskomen en dan enkele weken blijven. We maken dan bijzondere dingen met elkaar mee, het aantal mijlpalen die we hebben bereikt in deze periodes was groot dus viel er telkens weer wat nieuws te vieren (het planten van de wijngaard, Josine zindelijk, opening van de wijnwinkel, Thomas gaat lopen, etc.). Als je dat soort momenten met elkaar kunt delen is dat extra bijzonder vinden wij.

 
  Josine start opleiding tot sous-chef voor onze nieuwe bistro.  
 

Is het hier altijd alleen maar supergaaf dan?

 
 

Nee, niet altijd, dat zullen we eerlijk bekennen. We moeten zeggen dat ons avontuur tot dusver ook een aantal minder leuke elementen bevat. We werken ons drie keer in de rondte op dit moment (7 dagen in de week van 18 uur vinden wij nu normaal, zeg maar). Heleen houdt, naast de winery en wijngaard, doordeweeks het huishouden-met-twee-kids draaiende, Rolf racet elke dag 100 km naar zijn werk en terug. ’s Avonds is er dan nog van alles te doen (veelal papierwerk). We werken door tot laat en helaas is Josine meestal weer erg vroeg wakker ‘s ochtends. De stress loopt mede door het slaaptekort soms hoog op, zeker als er weer eens geen geld is om allerlei noodzakelijke dingen te kopen, of als het

 
 

fermentatieproces of allerlei andere zaken niet lopen zoals ze moeten. Er wordt flink wat gediscussieerd (dat is de nette manier om te zeggen dat we soms flink ruzie hebben) over hoe we dingen moeten aanpakken bij gebrek aan ervaring of kennis. En de afgelopen zomer zijn de kinderen 5 dagen per week naar de crèche gegaan, omdat we het ons niet konden veroorloven om een dagje het werk wat rustiger aan te doen, ook niet een situatie die we willen.

Hebben we spijt? Spijt van ons vertrek uit Nederland hebben we zeker niet. We wonen hier in zo’n waanzinnig mooie omgeving, hebben veel rust en ruimte om ons heen (inclusief alle wilde dieren en bosbranden, etc., die erbij horen). Door de grootsheid van dit gebied (en de gigantische sterrenhemel), voelen we ons soms zeer klein en onbelangrijk, geen onprettig gevoel vinden wij. En we zijn heerlijk aan het werken aan ons eigen bedrijf en, ondanks de strubbelingen zo af en toe, is dat toch wel heel erg gaaf.

Spijt van onze keuze voor het wijnbedrijf hebben we ook niet. We zijn niet een wijnbedrijf begonnen met het idee om het rustig aan te doen. Het geeft heel veel voldoening om heel hard te werken voor iets waar je passie naar uitgaat.En we werken lekker buiten, soms samen met de kinderen, en we leren een nieuw vak, dat is super!

 
  We missen natuurlijk wel heel erg onze familieleden, vrienden en collega’s. Niet de Hema (naar een boekje over emigranten dat we kregen bij ons vertrek), maar Heleen mist wel onder andere Cor (al mijn spieren in mijn schouders en benen zitten vast), hardlopen en een goede krant inclusief tijd om die te lezen en Rolf mist onder andere het zeilen met Sybolt, lekkere kaas en de Noordermarkt in Amsterdam. En we missen beiden de relaxte momenten met een lekker glas wijn, een blokje kaas en suf TV kijken of zoiets. En ook de tijd om eens even te reflecteren op onze ‘move’ en waar we nu staan. Een aantal dingen komt wel weer goed op een later tijdstip, daar gaan we voor zorgen.

LINKS:

Artikel in Lillooet News

Artikel in Kamloops Daily News

Artikel in Country Life in BC

 

 

 

Tot de volgende keer ...

Stel je geen prijs op onze nieuwsbrief: Klik hier om af te melden.

 

© 2012 Rolf de Bruin en Heleen Pannekoek